wdzięk a płeć - cytat

- Mogłabyś być czarująca - powiedziała Winifred. - Bez wątpienia. Przy odrobinie wysiłku.

     Słuchałam pokornie, niechętnie. Wiedziałam, że brak mi wdzięku. Brakowało go również Laurze. Byłyśmy zbyt skryte na wdzięk albo zbyt tępe. Nigdy się go nie nauczyłyśmy, bo Reenie nas rozpieściła. Uważała, że to, kim jesteśmy, musi wszystkim wystarczyć. Nie powinnyśmy wysilać się dla innych ludzi, wdzięczyć się do nich za pomocą pochlebstw i trzepotania rzęsami. Myślę, że pod pewnymi względami ojciec uważał wdzięk za przydatny, ale nie zaszczepił go w nas. Chciał, żebyśmy raczej przypominały chłopców, i teraz tak było. Nie mówi się chłopcom, że mają być pełni wdzięku. Przez to ludzie mogliby ich wziąć za krętaczy.

Margaret Atwood, Ślepy zabójca, Wydawnictwo Zysk i s-ka, tłum. Małgorzata Hesko-Kołodzińska, Poznań 2002, s. 280

Pan Józef i poezja

Pan Józef... och, ten pan Józef. Niech mu poezja lekką będzie. Nie mogłam się powstrzymać, żeby nie podzielić się z Wami tym poruszającym pokłady radości cytatem z z "Rewersu" Andrzeja Barta.

- (...)A pani, przepraszam za dociekliwość, jakiś konkretny dział reprezentuje?

- Poezję polską - mówi Sabina z dumą i nawet odczuwa wdzięczność do pana Józefa za to pytanie.

- Ha, tu mnie pani trafiła! Poezja... Dużo by można mówić...

Pan Józef zamyśla się ładnie. Cisza, która następuje, trwa wystarczająco długo, aby mama zdecydowała się interweniować.

Bart Andrzej, Rewers, Wydawnictwo W.A.B., Warszawa 2009, s.54

cytat: "Kwiat Śniegu i sekretny wachlarz"

"Nawet dziś, po tylu latach, trudno mi myśleć o mamie i o tym, co uświadomiłam sobie tamtego dnia. Zrozumiałam z całą jasnością, że jestem dla niej istotą bez znaczenia. Byłam trzecim dzieckiem, drugą bezwartościową dziewczynką, jeszcze za małą, żeby poświęcać jej cenny czas, żeby marnować go, mówiąc wprost, dopóki nie wiadomo na pewno, czy wyrośnie z mlecznych lat".

·        Lisa See, Kwiat Śniegu i sekretny wachlarz, tłum. Anna Dobrzańska-Gadomska, Wydawnictwo Świat Książki, Warszawa 2005, s 19

cytat - "Zerwać pąki, zabić dzieci"(1)

Ale nie miałem pojęcia, gdzie potem pędzić po lesie w noc, jak uciec przed zwierzęcą brutalnością wieśniaków, jak się ratować. Nie wiedziałem nawet, czy mam jeszcze dość sił, by uciekać. Byłem tylko dzieckiem – zmęczonym, opętańczo gniewnym, zapłakanym, trzęsącym się z zimna i głodu dzieckiem. Nagle powiał wiatr, przynosząc bliski już odgłos kroków – wieśniacy zachodzili mnie z dwóch stron. Wstałem, zacisnąłem zęby i rzuciłem się w głębszy mrok, między drzewa i ciemniejsze zarośla.

• Kenzaburo Oë, Zerwać pąki, zabić dzieci, tłum. Jan Rybicki, Wydawnictwo AMBER, Warszawa 2004, s.119

cytat - "Japonia"(1)

Starsza kobieta chodziła w tym miejscu przez kilka godzin. Chodziła z taką pewnością, jakby była we własnej kuchni, ale wyraźnie niczego nie poznawała. Bo przecież tu powinna być jej kuchnia. Zawsze tu była. Przez trzydzieści lat. Kobieta nie płakała, nic nie mówiła, po prostu szukała. Szukała jakiegoś śladu.

s.5

• Piotr Kraśko, Japonia. Świat według reportera, Wydawnictwo G+J RBA Sp. z o.o. & Co, Warszawa 2011

cytat - "Byłam po drugiej stronie lustra"(3)

Nauczyłam się dzięki temu bardzo wielu rzeczy, których w przeciwnym wypadku nie miałabym nawet szansy się dowiedzieć. Być może stałam się dzięki temu lepszym człowiekiem i wiem na pewno, że jestem w związku z tym lepszym psychologiem. Nie dlatego, że moja historia była ogólnie obowiązująca i prawdziwa dla każdego. Powodem jest raczej moje doświadczenie, które mówi mi, że nie ma czegoś takiego jak o n i ani m y. Wszyscy jesteśmy tylko ludźmi. Różnymi. A w swojej najgłębszej istocie – podobnymi. 

s.196

•  Arnhild Lauveng, Byłam po drugiej stronie lustra. Wygrana walka ze schizofrenią, tłum. Ewa Bilińska, Wydawnictwo Smak Słowa, Sopot 2008