"Autobiografia na czterech łapach..." D. Sumińska

O czym?
O przodkach, przyjaciołach, rodzinie i zwierzętach autorki.
Dla kogo?
Dla wszystkich miłośników historii z życia wziętych.
Zalety?
Pozytywny przekaz, humor, subtelny dydaktyzm.
Wady?
Sami poszukajcie. ;)


Dorota Sumińska, Autobiografia na czterech łapach, czyli historia jednej rodziny oraz psów, kotów, koni, jeży, żółwi, węży… i ich krewnych, Wydawnictwo Literackie, Kraków 2008

"Borneo" M. Wojciechowska

Tym razem dałam się porwać Martynie Wojciechowskiej na Borneo. Wyspie trzech państw: Indonezji, Malezji i Sułtanatu Brunei. Wyspie, której lasy deszczowe są skarbem ludzkości, ale skarbem bez skrupułów wycinanym. Gdzie jedni ludzie zabijają i dręczą orangutany, a inni, z wielkim poświęceniem, pomagają je ocalić. Wyspie, gdzie rdzennymi mieszkańcami są Dajakowie, lasy namorzynowe wyglądają jak z horrorów, najwyższym szczytem jest Mont Kinabalu (tu udają się dusze miejscowych po śmierci), i gdzie znajduje się największy pałac na świecie – Istana Surul Iman.

Piękne jest Borneo. Potwierdzają to ilustracje w książce. I piękna jest praca ludzi ratujących orangutany. Martyna Wojciechowska bardzo szczegółowo opisuje ich pracę, poruszając serca smutnymi i radosnymi historiami. Dlatego pozwolę sobie za nią przekazać dalej strony, na których można dowiedzieć się więcej o pomocy dla tych zwierząt: www.orangutan.or.id oraz www.forest4orangutans.org .

• Martyna Wojciechowska, Borneo, Wydawnictwo National Geographic, Warszawa 2013

"Dalej na czterech łapach" D. Sumińska

obrazek ze strony

 

Tej książki nie da się nie pokochać. Jest tak pozytywna, przepełniona dobrymi uczuciami do zwierząt i ludzi, jak jej autorka, Dorota Sumińska. Czytanie jej daje wielką przyjemność poznawania i uczenia się miłości do świata. Książka, która wydziela ciepło każdą kartką, każdym zdaniem. Warto się przy niej ogrzać i poznać losy zwierzaków, stałych lokatorów domu pani weterynarz: psów (Drapek, Bubek, Sarna, Kajtek, Bolek, Lusia, Pinio, Bombik, Czikita), kotów (Zula, Maciuś, Rudy, Unek, Mundek, Mała Mi, Białka, Donek, Sylwek, Cecylka),myszy (Pixi, Dixi, Mixi), oraz tych napotkanych przypadkiem np. w czasie podróży. I tych dwunożnych, zaprzyjaźnionych ze sobą, kochających zwierzęta i ludzi, czyli Dorotę Sumińską i jej partnera Tomka, jej córkę Martę z chłopakiem, Igorem, sąsiadkę Bogusię, i przybranego wnuka Leona z jego dwoma mamami Lidką i Anią, i psem Wiki. 

A do tych historii, jako „okrasa” opowieści z podróży.

Dorota Sumińska, Dalej na czterech łapach, Wydawnictwo Literackie, Kraków 2012